Maria Einhorn-Susułowska
Biografia
Urodziła się w Gorlicach w rodzinie żydowskiej. Po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuowała naukę w seminarium nauczycielskim, a następnie w neoklasycznym gimnazjum, które ukończyła w 1934 roku. W tym samym roku podjęła studia pedagogiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1938 roku uzyskała stopień magistra filozofii z zakresu pedagogiki.
Po wybuchu II wojny światowej uciekła do Lwowa. Po ataku III Rzeszy ZSRR pozostała we Lwowie, gdzie ukrywała się na aryjskich papierach jej bliskiej przyjaciółki Marii Susułowskiej. Dostała je od jej męża Włodzimierza Reczka. Autentyczna Maria Susułowska przeżyła wojnę w Rzymie. Maria Einhorn do końca wojny przebywała we Lwowie, gdzie prowadziła stołówkę i czynnie uczestniczyła w działalności podziemnej polskiego ruchu oporu.
Po zakończeniu wojny przeprowadziła się do Krakowa, gdzie od 1 października 1945 roku objęła etat asystenta w Katedrze Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W drugiej połowie lat 50. nawiązała współpracę z Kliniką Psychiatryczną Akademii Medycznej w Krakowie, będąc wówczas jedynym zatrudnionym psychologiem w klinice. Dzięki bliskim kontaktom z kliniką otwarto Poradnię Wychowawczo-Leczniczą przy Zakładzie Psychologii Klinicznej.
W 1959 roku uzyskała stopień kandydata nauk psychologicznych, w 1960 roku przyznano jej tytuł docenta, a habilitowała się 11 października 1960 na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy pt.Reakcje poznawcze dzieci w wieku przedszkolnym na sytuacyjnie nowe bodźce. W 1969 roku uzyskała tytuł profesora, a w 1979 profesora zwyczajnego. Pomimo przejścia na emeryturę w 1985 roku prowadziła seminaria jeszcze przez wiele lat.
Zmarła 6 grudnia 1998 roku w Krakowie; pochowana na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej.