Leon Wiktor Atanazy Kazubski
Biografia
Leon Wiktor Atanazy Kazubski, czasem zapisywany Kozubski, urodził się 23 lutego 1890 w Gorlicach i dorastał w Sanoku, skąd pochodziła jego rodzina urzędnicza. Wczesne lata spędzał w Sanoku; w gimnazjum tworzył środowisko artystyczno-literackie i w 1909 zdał egzamin dojrzałości. Rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej i od młodych lat angażował się w ruchy niepodległościowe, m.in. w Związek Młodzieży Polskiej „Przyszłość”, PET, Organizację Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” oraz Towarzystwo Sokół.
W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej jako oficer rezerwowy saperów, a po wojnie dołączył do Wojska Polskiego. W Przemyślu odegrał kluczową rolę w obronie miasta i kierowaniu oddziałami; był dowódcą 10. pułku piechoty (przemianowanego na 18. pułk strzelców) oraz komendantem garnizonu. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował karierę wojskową i zawodowo pracował w przemyśle naftowym, łącząc życie techniczne z zaangażowaniem społecznym.
W II Rzeczypospolitej ukończył Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, pracował w przemyśle naftowym (Borysław, Nadwórna, Limanowa) oraz w centrali firmy w Warszawie. W 1938 był naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Komunikacji; w 1939 uzyskał stopień majora w rezerwie. Po wybuchu II wojny światowej kontynuował pracę zawodową; w 1949 zamieszkał w Bytomiu, a w 1960 po powrocie do Warszawy pracował w IMGIW. Zmarł w 1979 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.