Bogusław Stanisław Polak
Biografia
Bogusław Stanisław Polak (ur. 3 stycznia 1945 w Gorlicach) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej II kadencji.
Ukończył studia w 1970 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej uczelni uzyskał także stopnie naukowe: doktora w 1975 na podstawie rozprawy Geneza i struktura inteligencji Poznania w Polsce Ludowej 1945–1970 (promotor Jerzy Topolski) oraz doktora habilitowanego w 1988 na podstawie rozprawy Siły Zbrojne byłego Zaboru Pruskiego – Wojsko Wielkopolskie 1918–1920. W 2001 uzyskał tytuł profesora. Specjalizuje się w historii najnowszej, historii wojskowej oraz biografistyce i źródłoznawstwie.
Od 1978 do 1979 pracował na UAM, najpierw w Zakładzie Historii Nowożytnej Polski do końca XVIII wieku, następnie w Zakładzie Archiwistyki, a później został zatrudniony na Politechnice Koszalińskiej. Przez dwie kadencje był dziekanem Wydziału Ekonomii i Zarządzania, a później objął funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego. W 2007 objął funkcję dyrektora Instytutu Polityki Społecznej i Stosunków Międzynarodowych na Politechnice Koszalińskiej.
Pełnił funkcje redaktora naczelnego słownika biograficznego Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945 oraz przewodniczącego rady naukowej Instytutu im. gen. Stefana Grota Roweckiego. Był redaktorem m.in. Przeglądu Historyczno-Wojskowego oraz Rocznika Koszalińskiego. Opublikował kilkanaście monografii oraz szereg innych prac naukowych.
W latach 1994–1999 przewodniczył Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Koszalinie i Radzie Naukowej Instytutu Pamięci Narodowej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego. Był ekspertem i współpracownikiem Samoobrony RP. W 2007 z ramienia tej partii został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej II kadencji. Został również członkiem Zachodniopomorskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2018), Złoty Krzyż Zasługi (1998) oraz Srebrny Medal Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas (2023).